Nederlanders ploffen gemiddeld één keer per maand neer in de kappersstoel. Na een half uurtje stilzitten, heeft de friseur menig weelderige haardos in het gewenste model gesnoeid en is de ijdele mens weer vier weken toonbaar. In de schapenwereld werkt dat heel anders. Om hier ooglijk te zijn, laten schapen zich slechts eens per jaar coupe tondeuse aanmeten. Daarvoor moet het beest wel op zijn kont zitten en dat doet hij niet zonder slag of stoot. Hij moet daartoe gedwongen worden, hetgeen makkelijker gezegd is dan gedaan! Je moet bijna een volleerd judoka zijn om dat klusje te klaren.

Om de kleine herkauwer op zijn bips te krijgen én houden, moet namelijk achtereenvolgens een beenworp en houdgreep ingezet worden! Vervolgens is het de kunst om in één vloeiende scheerbeweging de ooi of ram van haar of zijn wollen jasje te ontdoen. Alleen zeer ervaren schapenscheerders zijn tot dit huzarenstukje in staat. Het scheren van schapen verzandt onherroepelijk in een spartelpartij als het overgelaten wordt aan lieden met te weinig vlieguren in het schapenscheerambacht.

Schapen zijn uiteindelijk maar al te blij dat in de zomer hun wintermantel wordt uitgetrokken. In dat jaargetijde is de vuurkracht van de koperen ploert maximaal en wil geen schaap vier kilogram isolatiemateriaal in de vorm van wol met zich meetorsen. De eigenaar is óók in zijn nopjes; voor zijn neus ligt nu een berg van vier kilogram wol. Kassa! Nederland telt echter veel schapen: bijna één miljoen. Veel schapen betekent ook veel wol en dat is uiteraard niet goed voor de prijsvorming. Als je veel geld wil verdienen aan wol, kun je beter voor een minder voorkomende diersoort kiezen. Eén van de kandidaten die dan in beeld komt, is de alpaca; het kleine neefje van de lama. Het verwende neefje wellicht!

Hoe zit dat?

Lama’s moeten in de westelijke landen van Zuid-Amerika iedere dag stevig aan de bak. Bepakt en bezakt worden ze door het ruige Andesgebergte gejaagd; in hun functie als lastdier vervoeren ze dan goederen van het ene naar het andere gehucht. De beesten hebben het niet gemakkelijk; hebben een zwaar leven.

En wat doet de alpaca?

Niets!

alpaca's

Alpaca’s hoeven alleen maar mooi te zijn! Hoeven er alleen maar voor te zorgen dat hun vacht van wol goed zit. Want die wol is veel geld waard. Heel veel geld. De Inca’s gaven meer waarde aan alpacawol dan aan goud; kun je nagaan! Heden ten dage kunnen gefortuneerde Nederlanders in de P.C. Hooftstraat sjaaltjes en mutsjes scoren die vervaardigd zijn van alpacawol. Dát zijn de producten waar het alpacavachtje haar eindbestemming vindt. Naast het feit dat alpacawol extreem zacht is, is het hypoallergeen, brandwerend en waterafstotend. Dit zijn unieke eigenschappen die ontstonden door het feit dat deze evenhoevige zoogdieren op grote hoogtes leven. Evenals bij schapen kan alpacawol eens per jaar geoogd worden. Als een alpaca voor het eerst in zijn leven wordt geschoren, levert hij de beste én waardevolste wol af: baby-alpacawol.

Niet alleen de wol van alpaca’s is heel bijzonder, het beest bezit nog meer karakteristieken die ronduit fascinerend zijn. Zo zijn alpaca’s evenals koeien kuddedieren; moederziel alleen in een wei zijn ze zielsongelukkig. Alle leden van een clubje koeien vreten, schijten en pissen overal op de akker waar het hen uitkomt. Hoe anders is dat bij een kudde alpaca’s! Iedere alpaca poept en zeikt maar op één plekje op het weiland. Sanitair en hygiëne staan klaarblijkelijk hoog in het alpacavaandel.

Ontlasten doen ze dus op hun eigen plekje; daar zullen dus geen onenigheden over ontstaan, maar er zijn tal van andere zaken waar de pluris over uitbreekt binnen een groep alpaca’s. Dán is communicatie het sleutelwoord; honden blaffen, katten miauwen en alpaca’s … hummen. Als een alpaca humt, is tie op zijn gemak. Dat verandert als hij gevaar voelt, dan gaat hij gillen. Als ze gaan vechten, gaan ze krijsen! Tijdens een confrontatie kunnen ze bovendien spugen; een eigenschap die ze met hun grote neef de lama gemeen hebben!

Al met al zijn alpaca’s zeer bijzondere beesten. Uiteraard hoef je niet naar Latijns-Amerika af te reizen om ze in de ogen te kijken. Buiten de vaderlandse dierentuinen, duiken ze steeds vaker op bij particulieren; alpacahobbyisten die ze in hun achtertuin laten rondrennen. Het is zelfs mogelijk om tussen de alpaca’s te overnachten. Hoe waanzinnig is dat! Een unieke kans om tijdens je vakantie heel dicht in de leefwereld van een unieke diersoort te komen.

Laat een reactie achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.